Bizz-G : กู้โลก

''คุณจะแคร์สิ่งใดมันก็เรื่องของคุณไม่ใช่หรอ? #

แต่การที่คุณเลียวมองเพื่อนร่วมโลกของคุณซักนิด.

มันก็เป็นสิ่งที่ดีกว่าไม่ใช่เหรอ?"

+สำหรับฉัน ฉันเลือกที่จะแคร์ตัวเอง และ เพื่อนร่วมโลกไปด้วยกัน

เพราะ คงไม่มีใครที่จะอยู่ร่วมโลกคนเดียวได้หรอกน่า

คนเราต้องมีสังคม และต้องเข้าสังคม

เพื่อเรียนรู้การใช้ชีวิตแต่ละสังคมไป.

คุณคงไม่สามารถอยู่ในโลกนี้คนเดียวได่หรอก เชื่อฉันซิ.

#อ้ะตอนนี้อาจมีคนเริ่มเข้าใจฉันแล้ว
เฮ. แต่ยังมีคนนั่งด่าฉันอยู่เป็นจำนวนมาก อ่านต่อนะ อย่าปิดนะ

.

.

.

งั้นคุณลองอ่านเหตุการ์ณต่อไปนี้สิ

'ในเดือนพฤศจิกายน หรือในฤดูหนาวที่เรารู้ๆกัน ผู้คนทางภาคอีสานและภาคเหนือ
กำลังตกอยู่ในสภาพความหนาวเย็น อุณหภูมิติดลบหลายองศา
ผู้คนในถิ่นทุรกันดา ต้องการความช่วยเหลืออย่างด่วน !'

นี้เป็นประกาศจากสถานีแห่งหนึ่งใน กทม.

'ไม่ต้องบริจาคหรอก เดี๊ยวก็มีพวกบริษัทยักษ์ใหญ่ระดมของไปแจกเองแหละ'

นี่คือคำตอบรับ จากผู้ชมที่อยู่ตามภาคอื่นๆๆ

มันก้ยังโอเคอยู่ถ้าคุณคิดอย่างนี้คนเดียว ! แต่ถ้ามีคนคิดแบบคุณอีกเป็นร้อยๆๆคนหละ

พวกเค้าจะอยู่อย่างไง และถ้าในปีเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นกับบริษัทหละ

'เกิดเหตุการณ์เศรษกิจตกต่ำอย่างมาก บริษัทต่างๆๆ ขาดดุลทางการค้า

ไม่มีกำไรเข้าบริษัท พนักนับแสนกำลังตกงาน!'

นั้นหมายความว่าบริษัท ไม่สามารถจัดการแจกของเพื่อช่วยเหลือประชาชนในถิ่นทุรกันดารได้

แล้วชีวิตพวกเค้าจะดำเนินต่อไปอย่างไร ?